Η κατάρρευση της πολυκατοικίας στη Γερμασόγεια, στην επαρχία της Λεμεσός, που στοίχισε τη ζωή σε δύο ανθρώπους και τραυμάτισε άλλους τρεις, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα μεμονωμένο περιστατικό. Είναι η τραγική κατάληξη μιας αλυσίδας παραλείψεων, καθυστερήσεων και θεσμικών αδυναμιών.

Οι φωτογραφίες του 2024 που είδαν το φως της δημοσιότητας αποκαλύπτουν ένα κτίριο σε εμφανώς επικίνδυνη κατάσταση: ρωγμές σε φέροντα στοιχεία, διάβρωση, σημάδια εγκατάλειψης.

Μαρτυρίες μιλούν για ένα κτίριο «σχεδόν ακατοίκητο». Και όμως – παρέμεινε σε χρήση.

Προειδοποιήσεις που δεν έγιναν πράξη

Στις 26 Μαρτίου 2026, το κτίριο κρίθηκε ακατάλληλο. Δόθηκε προθεσμία τριών μηνών για εκκένωση. Είκοσι ημέρες μετά, κατέρρευσε.

Αυτό εγείρει εύλογα ερωτήματα:

Πώς είναι δυνατόν ένα επικίνδυνο κτίριο να παραμένει κατοικήσιμο, έστω και για μία ημέρα;

Ποιος ελέγχει την άμεση εφαρμογή τέτοιων αποφάσεων;

Γιατί δεν υπάρχουν μηχανισμοί άμεσης εκκένωσης όταν διαπιστώνεται κίνδυνος για ανθρώπινες ζωές;

Η πραγματικότητα είναι σκληρή: στην Κύπρο του 2026, η γραφειοκρατία εξακολουθεί να κοστίζει ζωές.

Ευθύνες που δεν πρέπει να χαθούν

Η υπόθεση πλέον διερευνάται, και ορθώς. Όμως η απόδοση ευθυνών δεν πρέπει να περιοριστεί στο ποινικό επίπεδο. Υπάρχει και η πολιτική και θεσμική ευθύνη.

Υπήρχαν φάκελοι για την κατάσταση του κτιρίου.

Υπήρχαν ενδείξεις φθοράς εδώ και χρόνια.

Υπήρχε πρόταση νόμου για τις επικίνδυνες οικοδομές – που έμεινε στα συρτάρια.

Αν αυτή η πρόταση είχε προχωρήσει, ίσως σήμερα να μη μιλούσαμε για ανθρώπινες απώλειες.

Το κράτος οφείλει να προστατεύει – όχι να παρακολουθεί

Δεν είναι αποδεκτό σε ένα σύγχρονο κράτος:

Να ενοικιάζονται επικίνδυνα κτίρια, ακόμη και μέσω διαδικτυακών πλατφορμών

Να μην υπάρχει άμεση διακοπή ηλεκτροδότησης και υδροδότησης σε ακατάλληλα υποστατικά

Να μετακυλίεται η ευθύνη μεταξύ υπηρεσιών

Η προστασία της ανθρώπινης ζωής δεν μπορεί να εξαρτάται από το αν κάποιος ιδιοκτήτης θα συμμορφωθεί «εντός τριμήνου».

Ώρα για ριζικές αλλαγές

Η τραγωδία στη Λεμεσός πρέπει να αποτελέσει σημείο καμπής. Ως υποψήφιος βουλευτής, δεσμεύομαι να προωθήσω άμεσα:

Υποχρεωτική άμεση εκκένωση επικίνδυνων οικοδομών

Εξουσίες στις αρχές για άμεση παρέμβαση, χωρίς χρονοτριβή

Βαριές ποινικές και διοικητικές κυρώσεις για μη συμμόρφωση

Μητρώο επικίνδυνων κτιρίων προσβάσιμο στους πολίτες

Απαγόρευση ενοικίασης τέτοιων υποστατικών μέσω οποιασδήποτε πλατφόρμας

Δικαιοσύνη σημαίνει πρόληψη

Δεν αρκεί να αποδοθούν ευθύνες μετά την τραγωδία. Η πραγματική δικαιοσύνη είναι να μην επιτρέπουμε να συμβεί ξανά.

Οι ζωές που χάθηκαν δεν πρέπει να γίνουν απλώς αριθμοί σε ένα πόρισμα.

Πρέπει να γίνουν η αφορμή για να αλλάξουμε όσα μέχρι σήμερα αφήναμε να διαιωνίζονται.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, το ερώτημα είναι ένα:

Σε ποια Κύπρο θέλουμε να ζούμε; Σε μια χώρα που αντιδρά μετά την καταστροφή ή σε μια χώρα που την προλαμβάνει;